شمارهٔ ۱۸

غزلیات ناتمام

آن که بی پرواییش هردم مرا رسوا کند
کاش از رسوایی خود اندکی پروا کند

از برای آن که سوزد دوست را در پیش غیر
شمع هم خود را وهم پروانه را رسوا کند

من به او مشغول و او با دیگران گرم سخن
چون تهیدستی که با پرمایه سودا کند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}