قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در ستایش اتابک محمد

قصاید

بناز ای خداوند اقبال سرمد
به بخت همایون و تخت ممهد

مغیث زمان ناصر اهل ایمان
گزین احد یاور دین احمد

خداوند فرمان ملک سلیمان
شهنشاه عادل اتابک محمد

ز سعد ابوبکر تا سعد زنگی
پدر بر پدر نامور جد بر جد

سر بندگی بر زمینش نهاده
خداوندگاران دریا و سرحد

همه نامداران و گردن فرازان
به زنجیر سبق الایادی مقید

خردمند شاها رعیت پناها
که مخصوص بادی به تأیید سرمد

یکی پند پیرانه بشنو ز سعدی
که بختت جوان باد و جاهت مجدد

نبودست تا بوده دوران گیتی
به ابقای ابنای گیتی معود

مؤبد نمی‌ماند این ملک دنیا
نشاید بر او تکیه بر هیچ مسند

چنان صرف کن دولت و زندگانی
که نامت به نیکی بماند مخلد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}