حکمت شمارهٔ ۲

باب هشتم در آداب صحبت

موسی، عَلَیهِ السَّلام‌، قارون را نصیحت کرد که: «اَحْسِن کَما اَحسَنَ اللهُ الیک». نشنید و عاقبتش شنیدی.

آن کس که به دینار و درم خیر نیندوخت
سر عاقبت اندر سر دینار و درم کرد

خواهی که مُمَتِّع شوی از دنییٖ و عُقبیٖ
با خلق کَرَم کن چو خدا با تو کَرَم کرد

عرب گوید: «جُد وَ لاتَمنُن فَاِنَّ الفائدةَ اِلَیکَ عائدة»؛ یعنی ببخش و منّت منه که نفع آن به تو باز می‌گردد.

درختِ کرَم هر کجا بیخ کرد
گذشت از فلک شاخ و بالای او

گر امّیدواری کز او بر خوری
به منّت منه ارّه بر پای او

شکر خدای کن که موفق شدی به خیر
ز انعام و فضل او، نه معطّل گذاشتت

منّت منه که خدمت سلطان کنی همی
منّت شناس از او که به خدمت بداشتت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}