شمارهٔ ۱۱۰

غزلیات

عقل هندوی میفروش من است
گل و مل پیشکار هوش من است

داغ گل دل کباب صهبا خون
موسم برگ و عیش و نوش من است

سخن راست همچو تیر خدنگ
از بر سینه تا به گوش من است

لحن داوود و صور اسرافیل
هر دو در اصل، یک خروش من است

در «بلی» متفق ز روز ازل
دل و چشم و زبان و گوش من است

صبح ناگشته مرغ عرش دلم
پرزنان از خروش و جوش من است

سخن تلخ باده ای ناب است
همچو زنبور نیش و نوش من است

سخن حق ز عرش می شنوم
آسمان حلقه ای ز گوش من است

صوفیم ابن وقت می خوانند
روز آینده فکر دوش من است

صدف گوهر سخن امروز
ای سعیدا لب خموش من است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}