شمارهٔ ۲۰۷

غزلیات

بندی چرا میان عداوت به کین چرخ؟
از دست ما درازتر است آستین چرخ

نبود عجب که تیز شود تیغ آفتاب
هر روز می کشد دم خود بر جبین چرخ

جز نام بی وفایی دوران بی مدار
نقشی نکنده اند دگر بر نگین چرخ

یخ بسته عالم از خنکی های روزگار
یک موی کم نمی شود از پوستین چرخ

آخر چو آفتاب فرومی روی به خاک
گر می شوی به جهد سعیدا قرین چرخ

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}