شمارهٔ ۳۴۵

غزلیات

دوستان از سر این تودهٔ غم برخیزید
زود باشید چه بیش است و چه کم برخیزید

گرچه بر ساحل این دجله نشستید بسی
وقت آن است که با دیدهٔ نم برخیزید

هر دلی را که غباری ز شما بنشیند
زود سازید دوا و چو الم برخیزید

چند جامی بکشید و سر دارا شکنید
در خرابات نشینید و چو جم برخیزید

از کسی تا به شما و ز شما تا به کسی
پیش از آن دم که رسد جور و ستم برخیزید

تا توانید به آیین عرب ننشینید
همچو صوت از سر قانون عجم برخیزید

مدعی تا نشود کافر و مؤمن فردا
چون سعیدا ز در دیر و حرم برخیزید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}