شمارهٔ ۴۴۶

غزلیات

بگذاشتم چو مهر نشانی ز دود دل
گردون مثال طاق روانی ز دود دل

پرهیز کز حقیقت خود کرده ام روان
مانند شعله روح روانی ز دود دل

با صد هزار تعبیه اش نقش بسته ام
چون آسمان شکسته کمانی ز دود دل

تا در هوای قامت او سوخت سرکشید
در باغ سینه سرو روانی ز دود دل

دایم ز آه، سینهٔ عشاق روشن است
هرگز ندیده ایم زیانی ز دود دل

هرگز نسوخت خاطر یاران به حال ما
کردیم بی حساب بیانی ز دود دل

داریم همچو لاله سعیدا در این چمن
از چشم زخم داغ نهانی ز دود دل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}