شمارهٔ ۴۷

غزلیات

قلب مومن مراة الرحمن یقین
جز جمالش را مبین در وی یقین

ما سوایش جمله، از خود دور کن
تا جمالش را به بینی بالیقین

گر به بینی غیر حق ناچیز دان
زنگ زده آئینه مانده بالیقین

زنگ از دل دور کن صیقل بزن
لایزل لاصیقل آمد بالیقین

ذکر هُو را دم به دم باهُو بساز
تا ببینی نور آن اندر یقین

باجمال حق جمال الله بین
یار بین، حق بین مبین جز بالیقین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}