غزل شمارهٔ ۲۴

غزلیات

جمال خود منما، جز به دیده پر آب
روا مدار، تیمم به خاک، در لب آب

تو شمع مجلس انسی، متاب روی از من
تو عین آب فراتی مده فریب سراب

کسی که سجده گهش، خاک آستانه توست
فرو نیاورد او، سر به مسجد و محراب

مکن به بوک و مگر عمر را تلف سلمان
بست که گشت بدین صرف، روزگار شباب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}