غزل شمارهٔ ۱۷۷

غزلیات

خوش آمد باد نوروزی، خوش آمد
بنفشه در چمن شاد و کش آمد

به آب و سبزه و گل می‌کشد دل
که آب و سبزه و گل دلکش آمد

خوش آمد پیش گل، می‌گفت بلبل
خوش آمدهای او گل را خوش آمد

گل خوشبوی نیکو رو ندانم
چرا فرجام کارش آتش آمد؟

تن چون پرنیان گل چه بینی؟
تو طالع بین که خارش مفرش آمد

از آن نرگس برآمد خوش چو پروین
کزین طاس نگون، نقشش شش آمد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}