شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له

قصاید

زهی بزرگ عطاراد سرفراز همام
تو را رسد که گذاری به فضل و رادی گام

تو آن جوادی کز حرص جود معروفت
زبان قمقام آید به کار چون صمصام

ز شاخ بر تو سایل دو مغزه افشاند
بر مبارک آن چون دو مغزه بادام

امل ز دریا پرسید چون خیال تو دید
که تو کدامی و بخشنده خدای کدام

همیشه بادی در کام‌ها رسیده دلت
چنان که از تو جهانی رسیده‌اند به کام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}