سلیم تهرانی

شمارهٔ ۵

غزلیات

تا کی بود ز راه خطا، پیچ و تاب ما
یارب کجاست هادی راه صواب ما

آتش زدیم و چون پر پروانه سوختیم
حرف خطا، به آب نرفت از کتاب ما

عالم ز کفر همچو دل شب سیاه شد
کی باشد آنکه تیغ کشد آفتاب ما

جان انتظار مقدم خورشید می کشد
چون شمع صبح نیست عبث اضطراب ما

عذر گنه به حشر بود لطف او سلیم
عاجز نمی شود دل حاضر جواب ما

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}