شمارهٔ ۱۴۸

غزلیات

دلم همیشه ز آشوب عشق بی تاب است
درین محیط، گهر مضطرب چو سیماب است

چو می به پیش نهم، قسمتم ز غیب رسد
کلید روزی من موج باده ی ناب است

چه سود کوشش غافل، که در طریق طلب
رود به راه چو آب روان و در خواب است

ز برشکال دگر ملک هند خرم شد
ز فیض ابر جهان خوش چو عالم آب است

درین هوا بشنو از من و نگاه مدار
به خانه کاغذ ابری، که بیم سیلاب است

ز جوش شوق که پروای نیک و بد دارد؟
برای مستی پروانه، شعله مهتاب است

به توبه از می احباب آفتی نرسد
که چون شراب گل و لاله سربسر آب است

میانه ی من و او همچنین نخواهد ماند
سلیم، بخت من آخر نمرده، در خواب است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}