شمارهٔ ۲۰۷

غزلیات

به گلشن بی تو سروم دود آه است
به چشمم سبزه چون مژگان سیاه است

دلم را یاد تیغش تازه دارد
چو آن آبی که در برگ گیاه است

به خاک راه او از سنگ طفلان
تنم چون سایه سر تا پا سیاه است

چه سان خورشید گویم روی او را
که مصحف را غلط خواندن گناه است

سلیم از راه خوبان برنخیزد
چو نقش پا کسی کو سر به راه است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}