سلیم تهرانی

شمارهٔ ۲۶۲

غزلیات

یار ما مونس بد و نیک است
ما چه دوریم و او چه نزدیک است

دل من از خیال طره ی او
همچو پای چراغ، تاریک است

در سر کوی او یقینم شد
که فلک نیز از مفالیک است

کشت قسمت مرا که بر دهقان
آب باریک، رنج باریک است

الفت دل به چشم مست بتان
آشنایی ترک و تاجیک است

کمرش را سلیم تنگ مگیر
باخبر باش، رشته باریک است

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}