شمارهٔ ۳۵۲

غزلیات

ای کشیده می از قرابهٔ صبح
خفته بر مخمل دوخوابهٔ صبح

در هوای تو چاک‌ها دارد
جامهٔ شیر در قرابهٔ صبح

چین زلف تو حلقه‌ای در شام
بیت ابروی تو کتابهٔ صبح

از امیدی که شب به وصلم بود
دست شستم به آفتابهٔ صبح

مژه را تیشه کن که پنهان است
گنج خورشید در خرابهٔ صبح

ریخت ساقی چو می به جام سلیم
شام را کرد بر مثابهٔ صبح

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}