شمارهٔ ۵۳۳

غزلیات

نهال ما که چو نی پر ز بند می‌روید
از او چو غنچه دل مستمند می‌روید

چنان ز عشق به دل داغ سوختن بردم
که بعد مرگ ز خاکم سپند می‌روید

ز آرزوی سر زلف او من آن صیدم
که هرکجا که نهم پا، کمند می‌روید

نصیب من دم آبی نشد ز همت من
چو سبزه‌ای که ز جای بلند می‌روید

به هر چمن که گشاید سلیم زخم نهان
ز شاخ، غنچهٔ او هرزه‌خند می‌روید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}