شمارهٔ ۵۴۳

غزلیات

زلفت ز من حزین گریزد
این خوشه ز خوشه چین گریزد

در دست تو گل ز شرم رویت
وقت است در آستین گریزد

تیر تو ز صحبت دل ما
با موزه ی آهنین گریزد

از آفت برق، دانه ی ما
چون مور سوی زمین گریزد

تا کی ز جهان چو برق جستن؟
بیدرد! کسی چنین گریزد؟

از باده سلیم چون کشم دست؟
کی مور ز انگبین گریزد؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}