شمارهٔ ۵۷۹

غزلیات

ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
لاله را داغ تو تعویذ تن خون آلود

اختران بر فلک از گریه ی من رنگینند
همچو دندان به درون دهن خون آلود

ماه عید است که گردیده نمایان ز شفق
زخم شمشیر مرا بر بدن خون آلود

هر حبابی ز سرشکم به خم طره ی موج
سر منصور بود در رسن خون آلود

مگذارید ز دستش که سر جم خورده ست
جام را چیست وگرنه دهن خون آلود

نفس آغشته به خون خیزدم از سینه سلیم
باد رنگین رود از این چمن خون آلود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}