شمارهٔ ۷۰۱

غزلیات

چو گل کسی که هوای تو برده آرامش
ز موج بیخودی باده بشکند جامش

کند ز زلف تو صیاد، خاک از آن بر سر
که غیر خاک چو غربال نیست در دامش

جواب نامه ی ما را، ز بس تغافل کرد
هزار بیضه کبوتر نهاد در بامش

کدام دل که نشد صید این سیه چشمان
فغان ز هند و غزالان شیراندامش

به سرمهٔ امل آن کس که چشم ساخت سیاه
سفید کرد جهان همچو مغز بادامش

فریب انجمن عشق را سلیم مپرس
کباب کیست که آتش نمی کند خامش؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}