شمارهٔ ۷۱۷

غزلیات

سرو شد باز با صبا رقاص
برگ گل گشت در هوا رقاص

سیل نالان و کف زنان از شوق
کوه چون سنگ آسیا رقاص

شده در کلبه ام ز یاد بهار
هر طرف موج بوریا رقاص

گشت چون دود شمع بر سر من
از جنون سایه ی هما رقاص

بس که عشقم به شورش آورده ست
سر جدا گشت و تن جدا رقاص

سر هرکس به عشق می جنبد
نشود با اصول پا رقاص

سرو من می‌رود به باغ، سلیم
سایه چون کاکل از قفا رقاص

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}