شمارهٔ ۷۵۳

غزلیات

پروانه را چو مرغ چمن نیست تاب گل
جانسوزتر ز آتش شمع است آب گل

هرگز چنان نشد که ز بی برگی چمن
از رهن می فروش برآید کتاب گل

در گلشنی که چهره بر افروخت شمع ما
مستان نمی خورند به غیر از کباب گل

شد پاره تا به گوش ز خمیازه اش دهن
ای دل مگو خمار ندارد شراب گل

هرگه به سوی باغ، تو ای سرو بگذری
مرغ چمن خجل شود از اضطراب گل

آمد بهار و شور جنون فتنه ساز شد
دارم دلی چو خانه ی بلبل خراب گل

خیل بهار می رود و جام در وداع
همچون گل پیاده دود در رکاب گل

ما را به کار حسن سلیم امتیاز نیست
بلبل نمی کند به چمن انتخاب گل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}