شمارهٔ ۸۲۷

غزلیات

هردم غمی آید ز حریفان لئیمم
گویی به دبستان جهان، طفل یتیمم

آن گلبن فیضم که ز شادابی فطرت
در جوش بود مغز جهانی ز شمیمم

در فکر همه فیض، چو گفتار رسولم
در نطق همه معجزه، چون دست کلیمم

شوقم چو برد جانب گلزار، سحابم
راهم چو فتد در حرم غنچه، نسیمم

کمتر نیم از سنجر و فغفور، که من هم
در هند سیه بختی خود، شاه سلیمم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}