شمارهٔ ۸۹۸

غزلیات

گلی دارم ز رنگ و بو برهنه
سهی سروی چو آب جو برهنه

ز هندوزادگان طفلی که باشد
دوان چون شعله بر هر سو برهنه

چو حرف دوستان سبز ملیحی
ولی چون طعنه ی بدگو برهنه

چو شاخ سوسنش اندام عریان
چو ساق سنبلش بازو برهنه

به صد پرده نهان از شرم او گل
چو آیینه ولی خود، رو برهنه

چو جوگی، شعله ی آتش نشسته
به خاکستر ز عشق او برهنه

ز آب جلوه اش تا بگذرد کبک
دو پا را کرده تا زانو برهنه

سلیم از دل برون کن خار حسرت
که آمد یار و پای او برهنه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}