شمارهٔ ۹۱۸

غزلیات

جامه ی قد اوست زیبایی
سایه ی سرو اوست رعنایی

به ره عیش پا بنه، بشنو
چهچه طایران صحرایی

کس شریکش مکن که خوش دارد
عشق همچون خدا به تنهایی

ضعف طالع مرا ز بی مثلی ست
رشته نازک بود ز یکتایی

شده تسلیم در ره تو سلیم
هرچه گویی و هرچه فرمایی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}