شمارهٔ ۹۲۳

غزلیات

به بزم می کشان لاابالی
تهی شد شیشه، جای باده خالی!

ترم از ابرهای خشک ایران
خوشا هند و هوای برشکالی

گل امید من تا کی به بزمش
شود پامال چون گل های قالی

ترا شب تا سحر دارد در آغوش
خوشا احوال تصویر نهالی

به اشکش تر کنم دل را بپیچم
که مکتوبم نباشد خشک و خالی

سلیم از ماه من شرمنده گردد
کند خورشید اگر صاحب کمالی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}