شمارهٔ ۴۶ - طلب کلاه

قطعات

شب خرد دید سربرهنه مرا
گفت ای از تو پشت معنی راست

تو که سوگند چرخ بر سر توست
سر برهنه چرایی، این چه اداست

آسمان تاج آفتاب آرد
گر کلاهی ازو کنی درخواست

گفتم ای پیر، طفل طبع مرا
کی به سر منت سپهر رواست

می فرستد کلاهی ار خواهم
سرفرازی که صاحب سرهاست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}