شمارهٔ ۳۹۷

غزلیات

ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی
جانرا به دو شکر ز غم هجر نباتی

آرایش دینی تو و آسایش جانی
انس دل و نور بصر و عین حیاتی

از خوبی خود غیرت خوبان جهانی
وز حسن و ملاحت صنم حور صفاتی

از لطف در الفاظ بشر تحفهٔ وحیی
وز حسن در انفاس ملک وصف صلاتی

اوصاف جمال تو همه کس بنداند
زیرا که تو توقیع رفیع‌الدرجاتی

لولاک لما کنت امینی به حیاتی
والعیش یهنی بک اذانت ثناتی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}