بخش ۴۶ - در صفت کبر و عجب

طریق التحقیق

خوبرویی تو زشتخوی مباش
راست بشنو دروغ گوی مباش

بامن پیوسته تازه روی و لطیف
تا شوی در میان جمع حریف

چون زنخوت کنی دماغ تهی
پای بر تارک سپهر نهی

وگر از کبر برتری‌طلبی
سرفرازی و سروری‌طلبی‌،

کبرت از چرخ برزمین فکند
در دل مردم از تو کین فکند

کبر را عقل و شرع نستایند
عاقلان سوی کبر نگرایند

صورت کبر را سگی دانش
که بدست آشکار و پنهانش

هر که دروی زکبر اثر باشد
دان که از سگ پلیدتر باشد

از تواضع بزرگوار شوی
وز تکبر ذلیل و خوارشوی

چون تو بی کبر و بی ریا باشی
خاص درگاه کبریا باشی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}