بخش ۷۲ - فی قضائه و قدره و امره و صنعه

الباب الاوّل: در توحید باری تعالی

داده از حکم تو تمنّی را
امر دین را و عقل دنیی را

آنچه زاید ز عالم از امرست
وآنچه گوید نبی هم از امرست

کفر و دین خوب و زشت و کهنه و نو
یرجع الامر کلّه زی او

هرچه در زیر امر جبّارند
همه بر وفق امر بر کارند

همه مقهور و قدرتش قاهر
صنع او بر ظهورشان ظاهر

همه موقوف قدرت و حلمش
همه محبوس سابق علمش

آنکه عامی و آنکه از علماست
آنکه محکوم و آنکه از حکماست

همه را بازگشت حضرت اوست
هرکرا مُنّتی است مِنت اوست

عقل را نقل کرده اسبابش
نفس را پی بریده انسابش

نسب نفس سوی عالم جان
همچو کورست و گوهر عمان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}