بخش ۱۰ - اندر صفت شاهدان گوید

الباب السّادس فی ذکر نفس الکلّی و احواله

شاهد پیچ پیچ را چکنی
ای کم از هیچ هیچ را چکنی

ای دو بادام تو چو گوز گرو
مانده از دست کودکان در گو

چه کنی باد چون وفاجویان
عمر در وعدهٔ نکورویان

شاهدان زمانه خرد و بزرگ
چشم را یوسفند و دل را گرگ

نقش پر آفتند چینی‌وار
چشم را گل دهند و دل را خار

باز از این دلبران عالم سوز
عشقشان آتش است و دلها کوز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}