بخش ۱۳ - در قناعت و انزوای خویش گوید

الباب العاشر فی سبب تصنیف الکتاب و بیان کتابة هذا الکتاب رعایة لذوی الالباب

ای که در زیر طبع گردونی
چند گویی مرا که از دونی

با چنین گنج در چنین گنجی
چه گنه گنج را تو ناگنجی

رنج با گنج و زحمت نااهل
چون بریدی طمع ترا شد سهل

زحمت خود ز اهل عصر بکاه
هرچه خواهی ز خالق خودخواه

خلق را جمله صورتی انگار
هیچی از هیچ خلق طمع مدار

جُرم من اندرین چه می‌دانی
چون بدیدی کمال نادانی

نرسد در ولایت دل خویش
هیچ بی‌حوصله به حاصل خویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}