شمارهٔ ۱ - باده پیش آر

غزلیات

ساقیا پیش آر باز آن آب آتش‌فام را
جام‌گردان کن ببر غم‌های بی‌انجام را

زآنکه ایام نشاط و عشرت و شادی شده است
بد بود بیهوده ضایع کردن این ایام را

مجلسی درساز در بستان و هر سویی نشان
لعبتان گلرخ و حوران سیم‌اندام را

باده پیش‌آور که هنگام است اینک باده را
هیچگون روی محابا نیست این هنگام را

خام‌طبع است آنکه می‌گوید بچنگ و کف نگیر
زلفکان خم‌خم و جام نبید خام را

مجلس عیش و طرب برساز و چون برساختی
پیش‌خوان آن مطرب مه‌روی طوبیٖ‌نام را

هر کجا طوبیٖ بود آنجا بود خلد برین
نزد ما پیغمبر آورده است این پیغام را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}