شمارهٔ ۵۰ - من کیستم

قصاید

من یکی شاعرم نه سامانی
نز نژاد ملوک ساسانی

نه مرا باد حشمت میری
نه مرا اسب و طوق سلطانی

نه غلامان رومی و خزری
نه کنیزان بزمی و خانی

نه کلوکان پیشی و پشتی
متهم نی به مائی و نانی

نه بگاید مرا همی داماد
نه من او را به هیچ ویرانی

از خسک تا هزار میخ کری
آنکه باشد ز ملک دهقانی

نیست سی آسیا به من بر وقف
نه ز بی‌آبی و نه بی‌نانی

نه به مردی کت اندرم یخدان
نه سخن چون فقاع یخدانی

جامه‌شویی نکرده مادر من
نه پدر هم ز آبگه بانی

نه مرا چنبر رسن تابی
کرده بی‌پیرهن گریبانی

این همه باد و بارنامه و لاف
داشتم من بر آن کل ارزانی

تیز در ریش و سبیلت آن کل
خوه کلی باش خواه سامانی

کس نداند از او چه بر بخورند
ماورالنهری و خراسانی

ندهد از رنج آن کل کافر
هیچکس خلق را تن آسانی

جز مظفر مجیر دین بوبکر
آن چو بوبکر در مسلمانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}