شمارهٔ ۲۷

غزلیات

ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
بس . . . ن غلامان نکو روی دریدیم

شلوار عروسان زره زلف گشادیم
بر گنبد ترکان پریچهره خزیدیم

بس گنده مغلوک کهن را یله کردیم
ور گنده پی فرمان، دشنام شنیدیم

بس کودک زرین کله سیم بناگوش
کو را بکله بر کله بوق کشیدیم

از بهر رضای دل این . . . ر نگون بخت
از گنده کسان . . . ادن . . . نی طلبیدیم

چون نیک نگه کردیم از روی حقیقت
راهی خوش و بهتر زره پشت ندیدیم

آنراه رهانید مرا از غم و غصه
تا ظن نبری کاین ره بی مرزه گزیدیم

اینست جواب غزل خواجه سنائی
ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}