شمارهٔ ۳۰ - نجم کلاهدوز

قطعات

غلام طلعت نجم کلاهدوز منم
حکیمِ ابله و پیرِ جوان‌سپوز منم

جهان جدم و هستم جهان‌فروز به هزل
مرا ببین که جهان جان‌فروز منم

بلند و روشن چو نان به نور خاطر خویش
ز عشق نجم چو خورشید نیمروز منم

به یاد نجم کلهدوز هر شبی تا روز
زننده جلق به صابون نیمکوه منم

عشق ابروی چون قوس و مشکبو مویش
چو زه بخف و خراشید رو چو نور منم

بدین صفت که منم کور رومه سوز همی
گمان برم که مگر کور رومه سوز منم

تو با حیل ز بخارا جوال و ژنده خویش
به من فرست که آن را جوالدوز منم

ز من محمد بافنده را سلام رسان
که دوستیش به فام است و فام دوز منم

کشید قامت و مکروی و مشکبوی وی است
خمیده قامت و جماح و گنده یوز منم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}