شمارهٔ ۳۳ - بمحشر از شهیدان خنیسم

قطعات

مرا تلخی نباید دادن جان
چو انگشت شهادت شهد لیسم

بزیر تخته خواهد بود جایم
اگر سلطان ملک طاقدیسم

ز خشت و خاک را هم غیسه روید
اگر از خاک ره یا از نعیسم

سموم مرگ چون غیسه کند خشک
اگر بیشک همان باد انیسم

وگر از دوک نال و پنبه ریش
کفن ریسی حدیس بی مکیسم

خو که مرمرا گوید کفن ریس
بگو رش بر تنم هرچ آن بریسم

ز تن جانش ببرد چون کبوتر
من از بام کبوتر می خنیسم

چو بی وسواس آن خناس میرم
بمحشر از شهیدان خنیسم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}