شمارهٔ ۴۷ - در سبلت و ریش خویش بنگر

قطعات

هان ای کل تا زدم مزن لاف
ای تو بره ریش . . . غراره

در سبلت و ریش خویش بنگر
هست از در عبرت و نظاره

جولاهه کار مانده گوئی
غرداش نهاده بر تغاره

گوئی که غلامباره ام لیک
گوی و غری غلام باره

انداخته باد یا نگونسار
در فقر چه از سر مناره

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}