شمارهٔ ۲۵۶

غزلیات

خدای ذات تو را از بلا نگه دارد
ز حادثات جهانت خدا نگه دارد

گل حیات تو را روزگار تا دم حشر
ز دستبرد نسیم صبا نگه دارد

نهال عمر تو را همچو سرو تازه و تر
خضر به چشمه آب بقا نگه دارد

کسی که تکیه به دیوار دولتت سازد
به زیر سایه بالش هما نگه دارد

مروتی که تو را با سخن شناسان است
همیشه در دل خود سیدا نگه دارد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}