شمارهٔ ۲۷۲

غزلیات

نگه مست تو خون دل احباب خورد
تیغ بیداد تو از فرق اجل آب خورد

از جهان گم شده مهر پدر و فرزندی
ور نه دستم ز چه داری سر سهراب خورد

قطره می سر منصور برآورد به دار
وای آنکس که همه عمر می ناب خورد

هر که با دشمنی خلق روان است چو بحر
زود باشد که سر خویش چو گرداب خورد

سیدا پیچش آن زلف به آن رخ ز چه روست
موی بر شعله آتش چو فتد تاب خورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}