شمارهٔ ۳۶۹

غزلیات

لب گشایی به تکلم ز کلامت گردم
مژده وصل رسانی ز پیامت گردم

جلوه قامت تو روح روان است مرا
خیز و بخرام که از طرز خرامت گردم

دهن از بردن نام تو شده کان شکر
این چه نام شکرین است ز نامت گردم

به تغافل گهی از پیش نظر می گذری
می دهی گاه سلامی ز سلامت گردم

چون مه چارده از حسن رخت پر شده است
با تو قربان شوم از ماه تمامت گردم

سیدا از الم وعده تو گشت کباب
سوختی جان من از وعده خامت گردم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}