شمارهٔ ۴۹۵

غزلیات

آمد بهار بر کف ساقی پیاله کو
در صحن بوستان گل و بر دشت لاله کو

گل کرده غنچه و قفس از جوش نوبهار
ای مرغ بال بسته تو را آه و ناله کو

گردیده اند رام به صیاد آهوان
آن وحشی که بود به چشم غزاله کو

کردی چو صفحه نامه اعمال خود سیاه
ای بوالفضول مزد کتاب و رساله کو

بهر هوای نفس ز خلوت شدی برون
ای شیخ شهر طاعت هفتاد سال کو

خط آمد و گرفت ز یار انتقام ما
ای آنکه بود صاحب چندین حواله کو

ای سیدا ز عشق نشانی به دهر نیست
داغی که بود بر جگر ما و لاله کو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}