شمارهٔ ۴۹۷

غزلیات

ای گل به سیر باغ چو باد صبا مرو
بیرون ز خانه ای چمن دلگشا مرو

محراب از انتظار تو آغوش کرده وا
بر خانه خدا ز برای خدا مرو

یکجا نشین به معنی بیگانه خوی کن
بیرون ز خود به هر سخنی آشنا مرو

ناموس بلبل چمن خود مده به باد
چون بوی گل به آه نسیمی ز جا مرو

جای تو چشم من بود ای نور چشم من
مانند سرمه سر زده در دیده ها مرو

هر جا رود ز سایه جدا نیست آفتاب
کم نیستم ز سایه تو از من جدا مرو

مانند کوه پای به دامن کشیده دار
چون برگ کاه بر طرف کهربا مرو

ماهی به آب زنده و من با وصال تو
یعنی که دور از نظر سیدا مرو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}