شمارهٔ ۲۷۷

غزلیات

تا بکی این جور کشیدن ز یار
خون ز دل خسته چکیدن ز یار

جور کش و صبر کن ای دل که هست
شرط وفا جور کشیدن ز یار

ضربت چون تیغ کشیدن ز دوست
شربت چون زهر چشیدن ز یار

گر بجفایی برماند ترا
شرط وفا نیست رمیدن ز یار

یار اگر از ما ببرد حاکمست
ما نتوانیم بریدن ز یار

سنت عشقست برین در دعا
گفتن و دشنام شنیدن ز یار

حکم ادب هست درین ره قفا
از دگران خوردن و دیدن ز یار

جان بده و مال که سودی نکرد
جان بدرم باز خریدن ز یار

سیف بجهدی نرسی نزد او
زآنک نیارست رسیدن ز یار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}