شمارهٔ ۴۹۲

غزلیات

ای خرد با عشق تو تنگ آمده
حسن با روی تو همرنگ آمده

با تو جانی هست از معنیِ حُسن
قالب صورت بر او تنگ آمده

بر طرب رود جمالت حسن و لطف
چون دو صوت اندر یک آهنگ آمده

لعل میگونت که جان مست وی است
شیشه‌های توبه را سنگ آمده

بر تنِ چون عود از دستِ غمت
هر رگی در ناله چون چنگ آمده

با تو نامِ ما ز ما برخاسته
ای مرا بی تو ز من ننگ آمده

در رهِ عشقت که منزل جز تو نیست
هر دو عالم چون دو فرسنگ آمده

سیف فرغانی ترا در کوی دوست
بار افتادست و خر لنگ آمده

در ره وصفش جهانی رفته‌اند
لیک کس نبوَد برین تنگ آمده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}