غزل شمارهٔ ۱۱

غزلیات

هر شب چون ماه می‌بینیم ما
آفتابی می ‌نماید مه لقا

چشم ما از نور او خوش روشن است
دیده‌ایم آئینهٔ گیتی نما

یک زمان با ما در این دریا نشین
عین ما می‌بین به عین ما چو ما

خواجه محبوبست و می‌ گوئی محب
پادشاه است او و می ‌خوانی گدا

از فنا و از بقا آسوده‌ایم
فارغیم از ابتدا و انتها

نعمت الله هیچ می‌دانی که کیست
یادگار انبیا و اولیا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}