غزل شمارهٔ ۱۱۴

غزلیات

موج است و حباب هر دو یک آب
با ما بنشین و آب دریاب

روشن بنگر که آفتاب است
آن نور که خوانیش به مهتاب

رندانه روان رَوم به هر در
تا دریابم ورا به هر باب

اسباب و مسببند با هم
آثار مسببند اسباب

هستیم همه محب و محبوب
محبوب چو ما بجو ز احباب

با ساقی باقی خرابات
رندانه و عاشقانه بشتاب

پیغام خوشی ز نعمت الله
مستانه ببر به سوی اصحاب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}