غزل شمارهٔ ۱۵۳

غزلیات

در کوی خرابات کسی را که مقام است
در دنیی و در آخرتش جاه تمام است

ما توبه شکستیم در این قول درستیم
با ساغر می عهد که بستیم مدام است

زان مجلس ما بزم ملوکانهٔ عشق است
ساقی قدیم است و شرابی به قوام است

می نوش که در مذهب ما پاک و حلال است
کاین می نه شرابست که گویند حرامست

گنجینهٔ ما مخزن اسرار الهی است
هر گنج درین کنج که یابی به نظام است

در دور بگردید و نمائید به یاران
رندی که بود چون من سرمست کدامست

بشنو سخن سید رندان خرابات
کامروز درین دور خداوند کلام است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}