غزل شمارهٔ ۲۰۴

غزلیات

موجیم و حباب هر دو آبست
آبست که صورت حبابست

آن کس که خیال غیر بندد
نقش غلطست و خود به خوابست

موجست و حباب هر دو یک آب
آبست که آب را حجابست

مهتاب چو رو به تو نماید
روشن بنگر که آفتابست

بر بسته نقاب می برد دل
این طرفه که عین آن نقابست

دلسوخت در آتش محبت
گر میل کنی جگر کبابست

اسرار ضمیر نعمت الله
احسان که کند که بی حسابست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}