غزل شمارهٔ ۳۶۱

غزلیات

میخانهٔ دل طرب سرائیست
خوش بارگهی و خوب جائیست

گویند سرخوشیست در وی
هر دم او را ز نو نوائیست

آراسته اند خلوت دل
گویا که سرای پادشاهیست

می در قدح است و عشق در دل
آبی است لطیف خوش هوائیست

دل جام جهان نمای عشق است
یا رب که چه شخص خودنمائیست

هر چیز که دیده دید دل خواست
مشکل حالی عجب بلائیست

جانم به فدای نعمت الله
کز صحبت او مرا صفائیست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}